آنا وینتور کیست؟
آنا وینتور، نماد مد، دختر بزرگ چارلز وینتور، سردبیر روزنامه لندن ایونینگ استاندارد است. وینتور در سال 1988 سردبیر مجله آمریکایی ووگ شد. او نشریه Condé Nast را احیا کرد و به یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در صنعت مد تبدیل شد که به‌خاطر مدل موی نمادین و رفتار سردش شناخته می‌شود. در سال 2013، وینتور با انتخاب مدیر هنری آن، به مسئولیت های خود در Condé Nast افزود.
اوایل زندگی
وینتور در 3 نوامبر 1949 در لندن، انگلستان، از سردبیر روزنامه چارلز وینتور و نیکوکار الینور وینتور متولد شد. وینتور که در خانواده ای با ثروت قابل توجه به دنیا آمد، در سنین پایین تمایل خود را به انجام کارها به روش خودش نشان داد. او در نوجوانی تصمیم گرفت از تحصیلات چشم پوشی کند و تحصیلاتش را رها کرد و در عوض زندگی ای را انتخاب کرد که حول زندگی تونی لندن در دهه 1960 می چرخید که به وضوح آن را دوست داشت. وینتور با مدل موی مشخص خود - او برای اولین بار در سن 15 سالگی به سراغ باب رفت و از آن زمان تاکنون تغییر چندانی در آن ایجاد نکرده است - وینتور در همان کلوپ های لندن از بزرگترین ستاره های فرهنگ پاپ، از جمله اعضای بیتلز و رولینگ استونز، رفت و آمد می کرد. همچنین برای مطالعه بیوگرافی پویان مختاری شما میتوانید با ما همراه باشید.
سبک مدیریتی و انگیزه‌ای که وینتور بعداً به‌عنوان سردبیر مجله نشان داد، تا حدی الهام‌گرفته از پدر فقیدش بود، کهنه‌کار جنگ جهانی دوم که به‌عنوان سردبیر مجله لندن ایونینگ استاندارد شهرت سخت، سخت‌گیر و با استعدادی کسب کرده بود. وینتور هرگز از شباهت‌هایی که با مرد معروف به «چیلی چارلی» داشت دوری نکرد. وینتور در می 2009 به 60 Minutes گفت: «مردم به افرادی که از آنچه می‌خواهند مطمئن هستند به خوبی پاسخ می‌دهند.
مشاغل سردبیری اولیه
با این حال، مدت‌ها قبل از Vogue، وینتور کار خود را در بخش مد Harper's & Queen در لندن آغاز کرد. در طول سال‌ها، او از نردبان سرمقاله بالا رفت و بین نیویورک و لندن از یک نشریه به آن نشریه دیگر رفت. در سال 1976 به نیویورک نقل مکان کرد و به عنوان ویراستار مد در هارپرز بازار کار کرد. وینتور هنوز در 20 سالگی اش و هنوز در نیویورک است، هارپرز را برای کار در Viva ترک کرد، انتشاراتی که متعلق به همان سازمانی بود که پنت هاوس را مدیریت می کرد. در آنجا، وینتور اساساً به بخش مد مجله تبدیل شد و به عنوان یک سردبیر و مدیر سطح بالا، دندان هایش را کوتاه کرد. وینتور سخاوتمندانه برای عکاسان و عکاسی هزینه کرد و سفرهای گران قیمتی را به مکان هایی مانند کارائیب و ژاپن ترتیب داد.
پس از توقف کوتاهی در Savvy، جایی که او دوباره به عنوان ویراستار مد مجله خدمت کرد، وینتور در سال 1981 با مجله نیویورک مشغول به کار شد. از همان ابتدا، وینتور حس سبک و جهت خود را نشان داد، حتی تا آنجا پیش رفت که او را بیاورد. میز خودش به دفتر جدیدش. ظاهر آن: جری اوپنهایمر در بیوگرافی غیرمجاز خود در سال 2005 می نویسد: "یک رابطه معاصر با روکش فورمیکا روی دو اسب اره فلزی به عنوان پا ... همراه با یک صندلی با فریم کروم پیشرفته با یک صندلی و پشتی ساخته شده از طناب های بانجی". وینتور، ردیف جلو.
از «ووگ» بریتانیایی تا «ووگ» آمریکایی
در سال 1986، دو سال پس از ازدواج با روانپزشک آفریقای جنوبی، دیوید شفر، وینتور به عنوان سردبیر مجله بریتانیایی ووگ متعلق به Condé Nast به لندن بازگشت. جای تعجب نیست که وینتور ایده های خودش را در مورد مجله و جایی که باید برود داشت.
من می‌خواهم ووگ آرام، تیز و جذاب باشد، به افراد فوق‌پولدار یا بی‌نهایت اوقات فراغت علاقه‌ای ندارم. می‌خواهم خوانندگان ما زنانی پرانرژی و اجرایی باشند، با پول خودشان و طیف وسیعی از علایق. او به دیلی تلگراف لندن گفت. "نوع جدیدی از زن وجود دارد. او به تجارت و پول علاقه دارد. او دیگر زمانی برای خرید ندارد. او می خواهد بداند چه چیزی و چرا و کجا و چگونه."
انتقادهای تند و کم حوصله وینتور به زودی چند نام مستعار به یاد ماندنی را به خود اختصاص داد: "وینتور هسته ای" و "وینتور نارضایتی ما". با این حال سردبیر از آن لذت برد. او به یکی از دوستانش گفت: "من قاتل Condé Nast هستم." "من عاشق آمدن و تغییر مجله هستم."
تغییر بزرگ بعدی او در سال 1987 با انتشارات دیگر Condé Nast به نام Home and Garden اتفاق افتاد، جایی که او به طور خلاصه عنوان نشریه را به HG تغییر داد و موفق شد نزدیک به 2 میلیون دلار از عکس ها و مقالاتی که قبلاً پرداخت شده بود را رد کند.
نارضایتی ها در مورد تغییرات وینتور به سرعت ظاهر شد، اما روسای او در Condé Nast به وضوح پشت سر او بودند و حقوقی بیش از 200000 دلار به سردبیر آن پرداخت کردند و اجازه دادند سالانه 25000 دلار برای لباس و سایر امکانات کمک هزینه کنند. علاوه بر این، صاحبان مجله ترتیب پروازهای کنکورد بین نیویورک و لندن را دادند تا وینتور و همسرش بتوانند با هم باشند.
احیای «ووگ»: پایان دادن به عصر سوپرمدل، معرفی مد بالا و پایین
اقامت وینتور در HG زیاد دوام نیاورد. در سال 1988، او به عنوان سردبیر مجله Vogue انتخاب شد و اجازه بازگشت او به نیویورک را داد. این اقدام Condé Nast در زمانی انجام شد که انتشارات مد امضای آن در دوراهی قرار داشت. مجله‌ای که از اوایل دهه 1960 در خط مقدم دنیای مد قرار داشت، ووگ ناگهان جایگاه خود را در برابر یک جوان سه ساله به نام Elle از دست داد.
d قبلاً به تیراژ پرداختی 850000 رسیده است. در همین حال، تعداد مشترکین Vogue 1.2 میلیون نفر راکد بود.
وینتور از ترس اینکه مجله از خود راضی یا بدتر از آن خسته کننده شده باشد، با تمام آزادی، و نه از حمایت مالی، که نیاز به احیای نشریه داشت، در صدر سرمقاله قرار گرفت. وینتور در سه دهه سلطنت خود در این مجله، بیش از حد ماموریت خود را به انجام رساند و برتری Vogue را بازگرداند و در عین حال تعدادی از شماره های واقعاً بزرگ را تولید کرد. برای مثال، نسخه سپتامبر 2004 دارای 832 صفحه بود که بیشترین تعداد برای یک مجله ماهانه است.
در طول راه، وینتور بی باکی در مورد ایجاد زمینه جدید نشان داد. او قاطعانه خواستار پایان دادن به دوران سوپرمدل شد و روی جلد خود ترجیح داد به افراد مشهور به جای مدل ها ترجیح دهد. وینتور همچنین اولین کسی بود که واقعاً اقلام مد ارزان‌قیمت را با قطعات گران‌تر در عکس‌هایش ترکیب کرد. اولین جلد او در نوامبر 1988 شامل یک مدل 19 ساله اسرائیلی بود که یک شلوار جین 50 دلاری و یک تی شرت 10000 دلاری با جواهرات پوشیده بود.
برچسب: بیوگرافی، زندگی نامه، پویان مختاری،
